konjunkcio

Meaning

1. conjunction

Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org

Definition in Esperanto

1. Senfleksia vorto uzata por kunigi du vortojn, du propoziciojn aŭ du frazojn, ekzemple: anstataŭ, aŭ, ĉar, ĉu, do, ja, kaj, ke, krom, kvankam, kvazaŭ, minus, nek, nu, ol, plus, por, se, sed, tamen
   • la vortoj „por“ kaj „anstataŭ“, uzataj antaŭ infinitivo, havas la sencon ne de pura prepozicio, sed preskaŭ de konjunkcio
   • la konjunkcian uzadon de „ambaŭ“ en la frazo „ni loĝas en Londono ambaŭ en somero kaj en vintro“ mi trovas tute ne aprobinda (estas konsilinde diri: „kiel en somero, tiel ankaŭ en vintro“, aŭ „ne nur en somero, sed ankaŭ en vintro“) .
2. anstataŭ, aŭ, ĉar, ĉu, do, ja, kaj, ke, krom, kvankam, kvazaŭ, minus, nek, nu, ol, plus, por, se, sed, tamen
3. Logika operacio, kiu al du propozicioj asocias la propozicion, kiu estas vera, se kaj nur se ambaŭ estas veraj; rezulto de tiu operacio
   • la konjunkcion de `P` kaj `Q` oni foje signas per `P^^Q` (legu: po kaj kuo).

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Pronunciation

IPA

/kon.junkˈtsi.o/

Syllables

kon·junk·CI·o

Listen

▶ Wikimedia Commons

Word structure

1. konjunkcirootkonjunkcio
2. oendingnoun

Forms

Example sentences

• Ni distingas inter kunordigaj kaj subordigaj konjunkcioj.We distinguish between subordinating and coordinating conjunctions. #2671307
• Mi pensas, ke mankas konjunkcio.In my opinion, there is a conjunction missing. #11290611
• Miaopinie, mankas konjunkcio.In my opinion, there is a conjunction missing. #11290613

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

In other languages

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0