Dicionário · substantivo
fianĉo
fianĉo/fiˈan.tʃo/
fianĉo é uma palavra do esperanto (substantivo) que significa «noivo».
Significado
noivonubente
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Definição em esperanto
- Edziĝonto; viro interkonsentinta formale estontan edziĝon
- je la noktomezo estis ekkrio: jen la fianĉo! eliru al li renkonte
- ŝi ja havas jam fianĉon kaj hodiaŭ oni festos la edziĝon
- Viro serĉanta konvenan parulon por geedziĝo
- filino de urba ĝardenisto rifuzis al du bonaj fianĉoj nur tial, ke ili ne posedis poŝhorloĝon
- multe da fianĉoj, sed la ĝusta ne venas
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Pronúncia
- IPA
- /fiˈan.tʃo/
- Sílabas
- fi·AN·ĉo
- Ouvir
- Wikimedia Commons
Estrutura da palavra
- fianĉradicalfianĉo
- oterminaçãosubstantivo
Formas
| singular | plural | |
|---|---|---|
| sujeito | fianĉo | fianĉoj |
| objeto (-n) | fianĉon | fianĉojn |
Frases de exemplo
- La fraŭlino pro li perdis fianĉon.Por causa dele a moça perdeu o noivo. #4051294
- Naskiĝas fianĉino por sia fianĉo.Nasce a noiva para o noivo. #649131
- Vi estas fianĉo, ĉu ne?Você está noivo, não é? #8752226
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Palavras relacionadas
Em outros idiomas
| English | fiance, fiancé |
|---|---|
| Español | prometido, novio, hombre casadero, pretendiente |
| Français | fiancé |
| Deutsch | Verlobter, Freier (auf Brautsuche) |
| Italiano | fidanzato |
| Polski | narzeczony, kawaler do wzięcia |
| Русский | жених |
| Українська | наречений, жених |
| Nederlands | verloofde |
| Magyar | vőlegény, házasulandó legény |
| 中文 | 嫖客 |
| 日本語 | 婚約者 |
| Български | годеник |
| Català | promés, xicot, casador |
| Bahasa Indonesia | tunang (lk), tunangan (lk), peminang, pelamar |
| Беларуская | жаніх, нарачоны |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Pronúncia, estrutura e formas: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se a Esperantopedia foi útil para você, pode apoiá-la.