Dicionário · substantivo
konjugacio
konjugacio/kon.ju.ɡaˈtsi.o/
konjugacio é uma palavra do esperanto (substantivo) que significa «conjugação».
Significado
conjugação
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Definição em esperanto
- Sistemo de la diversaj verbaj formoj, per kiu lingvo esprimas la cirkonstancojn de ago
- tiuj enuigaj deklinacioj kaj konjugacioj, super kiuj sur la tera globo ĉiutage oscedas miloj da infanoj
- en la lingvoj naturaj ekzistas […] konjugacioj kun […] tuta serio da formoj […] ne sole por ĉiu tempo kaj modo […], sed en ĉiu el tiuj ĉi tempoj kaj modoj ankoraŭ apartajn formojn por ĉiu persono kaj nombro
sinônimos: konjugo
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Pronúncia
- IPA
- /kon.ju.ɡaˈtsi.o/
- Sílabas
- kon·ju·ga·CI·o
- Ouvir
- Wikimedia Commons
Estrutura da palavra
- konjugaciradicalkonjugacio
- oterminaçãosubstantivo
Formas
| singular | plural | |
|---|---|---|
| sujeito | konjugacio | konjugacioj |
| objeto (-n) | konjugacion | konjugaciojn |
Em outros idiomas
| English | conjugation |
|---|---|
| Français | conjugaison |
| Deutsch | Konjugation, Beugung, Biegung [arkaika] |
| Polski | koniugacja |
| Русский | спряжение |
| Nederlands | vervoeging |
| Magyar | igeragozás, konjugáció |
| 中文 | 共轭作用 |
| 日本語 | 動詞活用 |
| Română | conjugare |
| Català | conjugació |
| ไทย | การผันกริยา |
| Беларуская | спражэньне |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Pronúncia, estrutura e formas: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se a Esperantopedia foi útil para você, pode apoiá-la.