Dicionário · substantivo
klingo
klingo/ˈklin.ɡo/
Radical oficial kling- (2. Oficiala Aldono, 1919)
klingo é uma palavra do esperanto (substantivo) que significa «lâmina».
Significado
lâminafiogume
Wikcionário em inglês (tabelas de tradução), CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org
Definição em esperanto
- Metala plata parto de instrumento aŭ armilo, destinita por tranĉi aŭ piki
- klingo de tranĉilo, glavo, ĉizilo, hakilo
- klingo de rapir’
partes: akraĵo
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Pronúncia
- IPA
- /ˈklin.ɡo/
- Sílabas
- KLIN·go
- Ouvir
- Wikimedia Commons
Estrutura da palavra
- klingradicalklingo
- oterminaçãosubstantivo
Formas
| singular | plural | |
|---|---|---|
| sujeito | klingo | klingoj |
| objeto (-n) | klingon | klingojn |
Em outros idiomas
| English | blade, cutting edge |
|---|---|
| Español | cuchilla, hoja (cortante) |
| Français | lame |
| Deutsch | Klinge |
| Polski | brzeszczot, klinga, ostrze |
| Русский | лезвие, клинок |
| Українська | лезо, клинок |
| Nederlands | lemmet |
| Čeština | ostří, čepel |
| Slovenčina | ostrie, čepeľ |
| 中文 | 刀片 |
| 日本語 | 刃 |
| Română | lamă |
| Català | fulla (tallant) |
| Bahasa Indonesia | mata pisau |
| Беларуская | лязо, клінок |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Pronúncia, estrutura e formas: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se a Esperantopedia foi útil para você, pode apoiá-la.