Vortaro · substantivo
klingo
klingo/ˈklin.ɡo/
Oficiala radiko kling- (2. Oficiala Aldono, 1919)
klingo estas esperanta vorto (substantivo): Metala plata parto de instrumento aŭ….
Signifo
- Metala plata parto de instrumento aŭ armilo, destinita por tranĉi aŭ piki
- klingo de tranĉilo, glavo, ĉizilo, hakilo
- klingo de rapir’
partoj: akraĵo
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /ˈklin.ɡo/
- Silaboj
- KLIN·go
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- klingradikoklingo
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | klingo | klingoj |
| akuzativo (-n) | klingon | klingojn |
Ekzemplaj frazoj
- Mi akiris tranĉilon kun akra klingo. #542572
- Ĉiu bona klingo estas de Damasko. #596654
- Pli forte ol iu ajn klingo. #738560
- Tiu tranĉilo havas tre akran klingon. #1962297
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
En aliaj lingvoj
| English | blade, cutting edge |
|---|---|
| Español | cuchilla, hoja (cortante) |
| Français | lame |
| Deutsch | Klinge |
| Polski | brzeszczot, klinga, ostrze |
| Русский | лезвие, клинок |
| Українська | лезо, клинок |
| Nederlands | lemmet |
| Čeština | ostří, čepel |
| Slovenčina | ostrie, čepeľ |
| 中文 | 刀片 |
| 日本語 | 刃 |
| Română | lamă |
| Català | fulla (tallant) |
| Bahasa Indonesia | mata pisau |
| Беларуская | лязо, клінок |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.