Esperantopedia

La internacia lingvo · ekde 1887

Esperanto
apartenas al ĉiuj

Esperanto estas la plej vaste parolata internacia planlingvo. Ludoviko Zamenhof publikigis ĝin en Varsovio en 1887, por ke homoj el ĉiuj nacioj povu interparoli egalrajte. Ĝi havas 16 bazajn regulojn, neniun neregulan verbon kaj vortojn, kiujn oni konstruas el eroj.

Kiel funkcias Esperanto

Ĉiu vorto montras sian rolon per sia finaĵo. Konu ĉi tiujn kelkajn finaĵojn, kaj vi rekonos la strukturon de ĉiu frazo.

-o

substantivo · hundo, domo

-a

adjektivo · granda, bela

-e

adverbo · rapide, hejme

-i

infinitivo · kuri, lerni

-as -is -os

nuna, pasinta, venonta tempo · kuras, kuris, kuros

-j -n

multe-nombro kaj akuzativo · Mi vidas grandajn hundojn.

Esperanto en nombroj

Interagaj grafikaĵoj el niaj propraj datumoj, kun fontoj: kiom da vortoj vi bezonas, kiel el unu radiko kreskas vortfamilio kaj kiel kreskis la oficiala vortprovizo.

Kiom da vortoj vi bezonas?

55,2 %

de la vortoj en ĉiutagaj frazoj, se vi konas la 100 plej oftajn

La 1000 plej oftaj vortoj

Kalkulite el 822 296 frazoj (5 831 657 vortoj) de Tatoeba (CC BY 2.0 FR). Vortlisto: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0.

Unu radiko, dekoj da vortoj

El la sola radiko san- Reta Vortaro registras 23 vortojn. Vidu, kiel prefiksoj, sufiksoj kaj kunmetado kreskigas el unu radiko tutan familion.Esploru vortfamiliojn

Kiel kreskis la oficiala vortprovizo

5 328 radikoj markitaj kiel oficialaj en la Reta Vortaro: 2 756 venas el la Fundamento de 1905; la ceteraj aldoniĝis poste, ĝis 2023.Ĉiuj oficialaj radikoj

Ses ĉapelitaj literoj

Esperanto uzas la latinan alfabeton kun ses aldonaj supersignaj literoj. Ĉiu el ili havas unu fiksan sonon.

  • ĉ[tʃ]kiel itala c en „ciao”
  • ĝ[dʒ]kiel itala g en „giorno”
  • ĥ[x]kiel germana ch en „Bach”
  • ĵ[ʒ]kiel franca j en „jour”
  • ŝ[ʃ]kiel germana sch en „Schule”
  • ŭ[w]kiel angla w en „how”

Esploru Esperanton

Kio estas Esperanto?

Esperanto estas planlingvo kreita por internacia komunikado. Ĝia vortprovizo venas ĉefe el la latinidaj, ĝermanaj kaj slavaj lingvoj, kaj ĝia gramatiko estas regula: substantivoj finiĝas per -o, adjektivoj per -a, kaj verboj ŝanĝiĝas laŭ tempo kaj modo, neniam laŭ persono kaj nombro. Legu la plenan enkondukon aŭ komencu per la alfabeto.

Kiu kreis Esperanton?

Ludoviko Lazaro Zamenhof, okulkuracisto el Bjalistoko, publikigis la lingvon la 26-an de Julio 1887 en Varsovio sub la pseŭdonimo Doktoro Esperanto, t.e. „doktoro, kiu esperas”. La pseŭdonimo fariĝis la nomo de la lingvo. Legu pri lia vivo kaj pri la historio de Esperanto.

Kiom da homoj parolas Esperanton?

Neniu scias precize, ĉar nur malmultaj naciaj popolnombradoj demandas pri Esperanto. Seriozaj taksoj varias de ĉirkaŭ 60 000 (Nielsen, 2017) ĝis ĉirkaŭ 2 milionoj (Culbert), kaj 1 000–2 000 homoj estas denaskaj parolantoj. Ĝis Marto 2020 la Esperanto-kursojn de Duolingo komencis 2,8 milionoj da homoj – lernantoj, ne parolantoj. Vidu ĉiujn taksojn kun iliaj fontoj.

Ĉu Esperanto estas facile lernebla?

Esperanto estas farita por rapida lernado: la skribo estas fonetika, la akcento ĉiam falas sur la antaŭlastan silabon, kaj el unu radiko naskiĝas tuta familio de vortoj. Mallongaj kursoj instruas la kernan gramatikon en ĉirkaŭ dekduo da lecionoj. Eksciu, kiom da tempo necesas, kaj sekvu nian planon paŝon post paŝo.

Kie komenci?

Komencu per la plej utilaj frazoj, konu la gramatikon en unu paĝo kaj serĉu vortojn en la vortaro. Kiel tajpi la ĉapelitajn literojn, klarigas la paĝo pri la alfabeto.

Kion ĉi tiu retejo proponas al esperantistoj?

Ankaŭ spertaj parolantoj trovos ĉi tie rapidajn respondojn: resumojn de la gramatiko laŭ la Fundamento kaj PMEG, kun ligiloj al la koncernaj ĉapitroj kaj decidoj de la Akademio de Esperanto, kaj praktikajn ilojn, ekzemple lernokartojn kun la plej oftaj vortoj. Ĉiu paĝo ekzistas en multaj lingvoj, do vi povas sendi al komencantoj la saman klarigon en ilia gepatra lingvo.