koeficiento

Bedeutung

KoeffizientBeiwert

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Definition auf Esperanto

1. Nombro, per kiu oni multobligas certan grandon por trovi ĝian efikon en kalkulo
   • tiu ĉi fako havas koeficienton 10 en la ekzameno (la ricevitaj poentoj kontribuas dekoble en la ekzamenrezulto)
   • al niaj lastjaraj prezoj apliku 5-procentan koeficienton (multobligu la prezojn per 1,05).
2. Nombro, kiu, metite antaŭ algebra kvanto, montras kiomfoje oni devas ĝin multobligi
   • en la skribaĵo `2*a+3*b` la nombro `2` (resp. `3`) estas koeficiento de la kvanto `a` (resp. `b`).
3. (de vektoro en lineara kombinaĵo) Tiu skalaro, per kiu la vektoro estas multiplikata
   • lineara kombinaĵo de nedependaj vektoroj estas nula, nur se ĉiuj koeficientoj estas nulaj.
4. (de polinomo `bb P` rilate al indico `i`) La valoro `bb P_i`
   • la `k`-a koeficiento (t.e. rilata al indico `k`) de la `n`-a potenco de `b*bb X+a*bb 1` estas `K_n^ka^(n-k)b^k`.

   Synonyme: termo.

5. (de (n,p)-matrico)

   Synonyme: elemento, termo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Aussprache

IPA

/ko.e.fi.tsiˈen.to/

Silben

ko·e·fi·ci·EN·to

Anhören

▶ Wikimedia Commons

Wortbildung

1. koeficientWurzelkoeficiento
2. oEndungSubstantiv

Formen

Beispielsätze

• La transformo de Laplace taŭgegas por solvi linearajn diferencialajn ekvaciojn kun konstantaj koeficientoj.Die Laplace-Transformation eignet sich hervorragend, um lineare Differentialgleichungen mit konstanten Koeffizienten zu lösen. #11565971

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

In anderen Sprachen

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0