Esperantopedia

Vortaro · substantivo

eĝo

eĝo/ˈe.dʒo/

eĝo estas esperanta vorto (substantivo): Longforma akraĵo.

Signifo

  1. Longforma akraĵo; kresto
    • eĝo de klingo
    • ili perdiĝis de nia vido, post eĝo
  2. Streko aŭ parto de rekto, komuna al du apudaj edroj
    • la eĝojn de pluredro konsistigas ĉiuj lateroj de ĝiaj facoj
    • la eĝoj de triedro estas tri duonrektoj, tiu de duedro estas rekto.

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈe.dʒo/
Silaboj
E·ĝo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. eĝradikoeĝo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoeĝoeĝoj
akuzativo (-n)eĝoneĝojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ĉiu eĝo komenciĝas ĉe tiu vertico. #11266687
  • Kie estas vertico, estu eĝo. #12064563
  • Li staris ĉe la eĝo de la klifo. #1577495
  • Tra la eĝo venas ventro. La posedanto tuj sekvos. #723003

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Españolarista, borde, cresta, filo
Françaisarête
DeutschGrat, Kamm, Kante
Русскийгребень (горы, холма), хребет (горы)
Українськакрай
Magyargerinc
中文山岗, 沿边
日本語エッジ
Hrvatskirub
Slovenščinarob
Lietuviųkraštas
Latviešumala
Eestiäär
Danskkant
Íslenskabrún
Galegoborde
Euskaraertza
العربيةحافة
हिन्दीबढ़त
বাংলাপ্রান্ত
اردوکنارے
한국어에지
Tiếng Việtcạnh
Bahasa Melayukelebihan
ไทยขอบ
Tagaloggilid
Kiswahilimakali
Afrikaansrand

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.