Dictionnaire · nom
predikativo
predikativo/pre.di.kaˈti.vo/
predikativo est un nom de l’espéranto qui signifie « attribut (du sujet ».
Sens
- (Grammaire) Attribut (du sujet, du C.O.D.).
Wiktionnaire, CC BY-SA 4.0 · fr.wiktionary.org
attribut (du sujetdu C.O.D.)
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Sens proches: attribut
Wiktionary anglais (tableaux de traduction), CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org
Définition en espéranto
- Vortfunkcio, esprimanta kvaliton, kiun oni atribuas per helpo de verbo al subjekto aŭ al objekta komplemento
- en la frazoj „la tago estas bela“, „mi fariĝis kapitano“, „vi ŝajnas malgaja“, la vortoj „bela“, „kapitano“, „malgaja“ estas la predikativoj de la subjektoj „tago“, „mi“, „vi“.
- en la frazoj „ne nomu min reĝido“, „oni ne povas konsideri neekzistantaj tiujn faktojn“, la vortoj „reĝido“, „neekzistantaj“ estas la predikativoj de la objektaj komplementoj „min“, „faktojn“.
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononciation
- IPA
- /pre.di.kaˈti.vo/
- Syllabes
- pre·di·ka·TI·vo
- Écouter
- Wikimedia Commons
Structure du mot
- predikativracinepredikativo
- oterminaisonnom
Formes
| singulier | pluriel | |
|---|---|---|
| sujet | predikativo | predikativoj |
| complément d’objet (-n) | predikativon | predikativojn |
Dans d’autres langues
| Español | predicativo |
|---|---|
| Português | predicativo |
| Deutsch | Prädikativum, Prädikatsergänzung |
| Polski | orzecznik, atrybut |
| Русский | именная часть сказуемого, предикатив |
| Українська | іменна частина присудка, предикатив |
| Nederlands | bepaling van gesteldheid, naamwoordelijk deel v.h. gezegde |
| Čeština | doplněk, predikativ |
| Slovenčina | doplnok, predikatív, vetná príslovka |
| Magyar | állítmány névszói része |
| 日本語 | 属詞 |
| Català | predicatiu |
| Беларуская | прэдыкатыў |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononciation, structure et formes : Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Si Esperantopedia vous a aidé, vous pouvez le soutenir.