Esperantopedia

Словник · іменник

predikativo

predikativo/pre.di.kaˈti.vo/

predikativo — іменник мови есперанто, що означає «іменна частина присудка».

Значення

іменна частина присудкапредикатив

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Визначення мовою есперанто

  1. Vortfunkcio, esprimanta kvaliton, kiun oni atribuas per helpo de verbo al subjekto aŭ al objekta komplemento
    • en la frazoj „la tago estas bela“, „mi fariĝis kapitano“, „vi ŝajnas malgaja“, la vortoj „bela“, „kapitano“, „malgaja“ estas la predikativoj de la subjektoj „tago“, „mi“, „vi“.
    • en la frazoj „ne nomu min reĝido“, „oni ne povas konsideri neekzistantaj tiujn faktojn“, la vortoj „reĝido“, „neekzistantaj“ estas la predikativoj de la objektaj komplementoj „min“, „faktojn“.

    див. також: epiteto, ligverbo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Вимова

IPA
/pre.di.kaˈti.vo/
Склади
pre·di·ka·TI·vo
Послухати
Wikimedia Commons

Будова слова

  1. predikativкоріньpredikativo
  2. oзакінченняіменник

Форми

однинамножина
називний відмінокpredikativopredikativoj
знахідний відмінок (-n)predikativonpredikativojn

Іншими мовами

Españolpredicativo
Portuguêspredicativo
Françaisattribut (du sujet, du C.O.D.)
DeutschPrädikativum, Prädikatsergänzung
Polskiorzecznik, atrybut
Русскийименная часть сказуемого, предикатив
Nederlandsbepaling van gesteldheid, naamwoordelijk deel v.h. gezegde
Češtinadoplněk, predikativ
Slovenčinadoplnok, predikatív, vetná príslovka
Magyarállítmány névszói része
日本語属詞
Catalàpredicatiu
Беларускаяпрэдыкатыў

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Вимова, будова слова та форми: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Якщо Esperantopedia тобі допомогла, ти можеш підтримати її.