Esperantopedia

Vortaro · substantivo

predikativo

predikativo/pre.di.kaˈti.vo/

predikativo estas esperanta vorto (substantivo): Vortfunkcio, esprimanta kvaliton, kiun….

Signifo

  1. Vortfunkcio, esprimanta kvaliton, kiun oni atribuas per helpo de verbo al subjekto aŭ al objekta komplemento
    • en la frazoj „la tago estas bela“, „mi fariĝis kapitano“, „vi ŝajnas malgaja“, la vortoj „bela“, „kapitano“, „malgaja“ estas la predikativoj de la subjektoj „tago“, „mi“, „vi“.
    • en la frazoj „ne nomu min reĝido“, „oni ne povas konsideri neekzistantaj tiujn faktojn“, la vortoj „reĝido“, „neekzistantaj“ estas la predikativoj de la objektaj komplementoj „min“, „faktojn“.

    vidu ankaŭ: epiteto, ligverbo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/pre.di.kaˈti.vo/
Silaboj
pre·di·ka·TI·vo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. predikativradikopredikativo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativopredikativopredikativoj
akuzativo (-n)predikativonpredikativojn

En aliaj lingvoj

Españolpredicativo
Portuguêspredicativo
Françaisattribut (du sujet, du C.O.D.)
DeutschPrädikativum, Prädikatsergänzung
Polskiorzecznik, atrybut
Русскийименная часть сказуемого, предикатив
Українськаіменна частина присудка, предикатив
Nederlandsbepaling van gesteldheid, naamwoordelijk deel v.h. gezegde
Češtinadoplněk, predikativ
Slovenčinadoplnok, predikatív, vetná príslovka
Magyarállítmány névszói része
日本語属詞
Catalàpredicatiu
Беларускаяпрэдыкатыў

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.