Словарь · существительное
predikativo
predikativo/pre.di.kaˈti.vo/
predikativo — слово эсперанто (существительное), означает «именная часть сказуемого».
Значение
- предикатив
Викисловарь, CC BY-SA 4.0 · ru.wiktionary.org
именная часть сказуемого
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Близкие значения: именна́я часть составно́го сказу́емого, предикати́в
Английский Викисловарь (таблицы переводов), CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org
Определение на эсперанто
- Vortfunkcio, esprimanta kvaliton, kiun oni atribuas per helpo de verbo al subjekto aŭ al objekta komplemento
- en la frazoj „la tago estas bela“, „mi fariĝis kapitano“, „vi ŝajnas malgaja“, la vortoj „bela“, „kapitano“, „malgaja“ estas la predikativoj de la subjektoj „tago“, „mi“, „vi“.
- en la frazoj „ne nomu min reĝido“, „oni ne povas konsideri neekzistantaj tiujn faktojn“, la vortoj „reĝido“, „neekzistantaj“ estas la predikativoj de la objektaj komplementoj „min“, „faktojn“.
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Произношение и транскрипция
- IPA
- /pre.di.kaˈti.vo/
- Слоги
- pre·di·ka·TI·vo
- Послушать
- Wikimedia Commons
Строение слова
- predikativкореньpredikativo
- oокончаниесуществительное
Формы
| единственное число | множественное число | |
|---|---|---|
| именительный падеж | predikativo | predikativoj |
| винительный падеж (-n) | predikativon | predikativojn |
На других языках
| Español | predicativo |
|---|---|
| Português | predicativo |
| Français | attribut (du sujet, du C.O.D.) |
| Deutsch | Prädikativum, Prädikatsergänzung |
| Polski | orzecznik, atrybut |
| Українська | іменна частина присудка, предикатив |
| Nederlands | bepaling van gesteldheid, naamwoordelijk deel v.h. gezegde |
| Čeština | doplněk, predikativ |
| Slovenčina | doplnok, predikatív, vetná príslovka |
| Magyar | állítmány névszói része |
| 日本語 | 属詞 |
| Català | predicatiu |
| Беларуская | прэдыкатыў |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Произношение, строение слова и формы: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Если Esperantopedia вам помогла, вы можете поддержать проект.