Dizionario · sostantivo
diboĉo
diboĉo/diˈbo.tʃo/
Radice ufficiale diboĉ- (Fundamento, 1905)
diboĉo è una parola dell’esperanto (sostantivo) che significa «depravazione».
Significato
depravazioneperversioneviziosità
Wikizionario inglese (tabelle di traduzione), CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org
Definizione in esperanto
- Konduto de diboĉanto
- la tagoj pasadis por ili en senhontaj diboĉoj por la honoro de la diino Astarte
- [en la festenejo] bruis ridado kaj […] tie regis diboĉado kaj drinkado
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Pronuncia
- IPA
- /diˈbo.tʃo/
- Sillabe
- di·BO·ĉo
- Ascolta
- Wikimedia Commons
Struttura della parola
- diboĉradicediboĉo
- odesinenzasostantivo
Forme
| singolare | plurale | |
|---|---|---|
| soggetto | diboĉo | diboĉoj |
| complemento oggetto (-n) | diboĉon | diboĉojn |
In altre lingue
| English | debauch, debauchery, orgy |
|---|---|
| Français | débauche |
| Deutsch | Schwelgerei, Prasserei, Ausschweifung, Orgie |
| Polski | rozpusta, hulanka, nierząd, rozwiązłość |
| Русский | дебош, разгул, загул, разврат |
| Українська | гульба, гульня, гулянка, розпуста |
| 中文 | 狂欢 |
| 日本語 | 放蕩 |
| Română | anarhie |
| עברית | הוֹלֵלוּת |
| Беларуская | распуста, буянства, дэбашырства |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Pronuncia, struttura e forme: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia ti è stata utile, puoi sostenerla.