Diccionario · sustantivo
diboĉo
diboĉo/diˈbo.tʃo/
Raíz oficial diboĉ- (Fundamento, 1905)
diboĉo es una palabra del esperanto (sustantivo) que significa «libertinaje».
Significado
libertinajeputerío
Wikcionario en inglés (tablas de traducción), CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org
Definición en esperanto
- Konduto de diboĉanto
- la tagoj pasadis por ili en senhontaj diboĉoj por la honoro de la diino Astarte
- [en la festenejo] bruis ridado kaj […] tie regis diboĉado kaj drinkado
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Pronunciación
- IPA
- /diˈbo.tʃo/
- Sílabas
- di·BO·ĉo
- Escuchar
- Wikimedia Commons
Estructura de la palabra
- diboĉraízdiboĉo
- odesinenciasustantivo
Formas
| singular | plural | |
|---|---|---|
| sujeto | diboĉo | diboĉoj |
| complemento directo (-n) | diboĉon | diboĉojn |
Palabras relacionadas
diboĉ-
- -o -i
diboĉo diboĉi
En otros idiomas
| English | debauch, debauchery, orgy |
|---|---|
| Français | débauche |
| Deutsch | Schwelgerei, Prasserei, Ausschweifung, Orgie |
| Polski | rozpusta, hulanka, nierząd, rozwiązłość |
| Русский | дебош, разгул, загул, разврат |
| Українська | гульба, гульня, гулянка, розпуста |
| 中文 | 狂欢 |
| 日本語 | 放蕩 |
| Română | anarhie |
| עברית | הוֹלֵלוּת |
| Беларуская | распуста, буянства, дэбашырства |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Pronunciación, estructura y formas: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Si Esperantopedia te ha servido, puedes apoyarla.