Dizionario · sostantivo

harmoniko

harmoniko/har.moˈni.ko/

harmoniko è una parola dell’esperanto (sostantivo) che significa «armonica».

Significato

armonica (sost.)armonia (teoria musicale)

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Muzikinstrumento, ĉe kiu la sono estiĝas per langetoj fermantaj kameretojn, kiuj svingiĝas per aero elfluanta la kamereton preter ili
- dum 13 jaroj kiel posedo de Hohner, novaj teknologioj estis aldonitaj kaj plibonigis la jam bonajn harmonikojn de Hering
- klavaroj havas blankajn kaj nigrajn klavojn en difinita ordo, aliajn ordojn oni trovas [ĉe] la harmoniko aŭ la bandonio, kiuj[n] oni ludas per butonoj anstataŭ klavoj .
termini specifici: buŝharmoniko, tirharmoniko
Scienco pri la harmonio
- la harmoniko de Aristokseno
- en la pitagora harmoniko la tono (plentono) [havas] la proporcion 9:8 .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

	singolare	plurale
soggetto	harmoniko	harmonikoj
complemento oggetto (-n)	harmonikon	harmonikojn

harmonik-

English	harmonica, (mouth) harp, harmonics
Español	armónica, harmónica, armonía
Português	gaita (de boca), harmônica (de boca), harmonia (ciência)
Français	harmonica, harmonie
Deutsch	Hamonika, Harmonielehre
Polski	harminijka ustna, harmonika
Русский	губная гармоника, гармоника
Українська	губна гармоніка
Nederlands	harmonie
Čeština	harmonika, nauka o harmonii
Slovenčina	harmonika, náuka o harmónii
Magyar	harmonika, összhangzattan
中文	和声
日本語	ハーモニカ
Català	harmònica, harmonia
Bahasa Indonesia	harmonika
Беларуская	гармонік, гармоніка

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Pronuncia, struttura e forme: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia ti è stata utile, puoi sostenerla.