elemento

Sens

elementelemente

Wikționar (tabele de traduceri în engleză), CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org: element

Definiție în esperanto

1. Ĉiu el aro de bazaj partoj aŭ substancoj, el kies kombiniĝoj konsistas la materia naturo
2. Ĉiu el la bazaj ioj (substancoj, fenomenoj), el kiuj, laŭ kredo de la antikvuloj, konsistas aŭ estas farita la universo
   • grekaj filozofoj konis kvar elementojn: aeron, fajron, akvon kaj teron
   • la ĉina medicino klasifikas ĉiujn aferojn laŭ la kvin elementoj – metalo, akvo, ligno, fajro kaj tero
3. Natura medio kiun konsistigas tia elemento
   • en tiu tago la ĉielo forpasos kun muĝa bruego, kaj la elementoj brulante solviĝos, kaj la tero kaj la faritaĵoj en ĝi forbrulos
   • la akvo ekkovris al ili la kapon, […] ili sentis sin bone en la malseka elemento
4. Natura forto perceptata kiel manifestigo de elementoj (ventego, inundo, incendio, tertremo, erupcio ktp) kiel nehaltigebla kaj superhoma detrua natura fenomeno
   • la patrino […] provis gardi ilin kontraŭ la furiozantaj naturelementoj
   • oni diras, ke ŝipo povos veturi kontraŭ la vento kaj malbonvetero, ke ĝi estos potenco kontraŭ la elementoj .
5. Substanco supozata simpla, kaj konsistanta el samsubstancaj eroj
   • ne ĉiuj izotopoj de ĉiuj elementoj estas stabilaj
   • per spektroskopio, astronomoj eĉ kapablas analizi, kiaj elementoj troviĝas sur tiuj planedoj, kaj ĉu ili posedas akvon .
6. Ĉiu el la bazaj konsistigaj partoj formantaj sistemon (abstraktan: teorion aŭ konkretan: aparaton), ideon, verkon ktp
   • la elementoj de elektra pilo
   • kompatemaj manoj ĝenerale enhavas en si kruelan elementon de necerteco

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Pronunție

IPA

/e.leˈmen.to/

Silabe

e·le·MEN·to

Ascultă

▶ Wikimedia Commons · înregistrare: Lepticed7, CC BY-SA 4.0

Structura cuvântului

1. elementrădăcinăelemento
2. oterminațiesubstantiv

Forme

Cuvinte înrudite

În alte limbi

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0