Vortaro · substantivo
ĉefulo
ĉefulo/tʃeˈfu.lo/
Oficiala radiko ĉef- (Fundamento, 1905)
ĉefulo estas esperanta vorto (substantivo): Ĉefa persono.
Signifo
- Ĉefa persono
- la ĉefuloj de la banko
- li agas kaj kondutas, kvazaŭ li […] estus ĉefulo […] kiu rajtas ordonadi kaj komandadi
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /tʃeˈfu.lo/
- Silaboj
- ĉe·FU·lo
Vortfarado
- ĉeradiko
- fulradiko
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | ĉefulo | ĉefuloj |
| akuzativo (-n) | ĉefulon | ĉefulojn |
Ekzemplaj frazoj
- Ŝi konis preskaŭ ĉiujn ĉefulojn de la registaro. #5089257
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| Italiano | capo |
|---|---|
| Polski | szef, naczelnik, przełożony, głowa (np. rodziny) |
| Русский | шеф, начальник, глава, вождь |
| 日本語 | 主要人物 |
| Български | шеф, началник, глава, вожд |
| עברית | מַנהִיℷ |
| Беларуская | начальнік, шэф, галава, правадыр |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.