Esperantopedia

Vortaro · substantivo

alno

alno/ˈal.no/

Oficiala vorto (Fundamento)

alno estas esperanta vorto (substantivo): Genro el familio betulacoj, monoikaj….

Signifo

  1. Genro el familio betulacoj (Alnus), monoikaj arboj aŭ arbedoj, kies viraj floraroj formas amentojn de flortriopoj sidantaj en la akseloj de brakteoj kaj kies virinaj floraroj formas strobiletojn kun flordupoj sidantaj en brakteakseloj. La fruktoj estas unusemaj nuksetoj, foje flugilhavaj
    • maljunaj alnoj, kiujn la fluo depuŝis de la dekliva bordo, per siaj radikoj forte teniĝis je la fundo
    • apud la kanaro kuŝis trunko de alno

    vidu ankaŭ: betulo, karpeno, avelujo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈal.no/
Silaboj
AL·no
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. alnradikoalno
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoalnoalnoj
akuzativo (-n)alnonalnojn

Ekzemplaj frazoj

  • En tiu parko kreskas alnoj kaj fraksenoj. #13171231
  • Ŝajnas, ke Tomo forkuris kun korpo de alno. #13970022
  • Li staris meze sur la vojo proksime de granda alno. #13001223

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishalder, elder
Españolaliso
Portuguêsamieiro
Françaisaulne
DeutschErle
Polskiolsza, olcha
Русскийольха
Українськавільха
Nederlandsels
Češtinaolše
Slovenčinajelša
Magyaréger(fa)
日本語ハンノキ
Svenskaal
Catalàvern, gènere Alnus
עבריתאלמון
Беларускаяалешына, вольха

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.