Esperantopedia

Vortaro · substantivo

animalo

animalo/a.niˈma.lo/

Oficiala radiko animal- (8. Oficiala Aldono, 1974)

animalo estas esperanta vorto (substantivo): Besto, vivulo.

Signifo

  1. Besto, vivulo
    • majstro […], kial tiom stranga animalo, kia estas la homo, estis kreata
    • eble temas pri atavismo, reveno al tiu epoko, kiam la praulo de l' homo ne estis ankoraŭ animalo socia kaj vivis izole en sia kaverno

    subnocioj: besto, homo

  2. Besto, bruto
    • ŝi rapide respondis al ĵurnalistoj, ke ŝi amas la animalojn, ne estis ŝi kiu mortigis la vulpojn, la ĉinĉilojn, la mustelojn aŭ vizonojn cetere breditajn de la homoj .
  3. Besto, bruto

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/a.niˈma.lo/
Silaboj
a·ni·MA·lo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. animalradikoanimalo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoanimaloanimaloj
akuzativo (-n)animalonanimalojn

Ekzemplaj frazoj

  • Estas tre raraj animaloj en Aŭstralio. #639366
  • La ĉevalo estas tre utila animalo. #1735934
  • Oni nomas leonon reĝo de animaloj. #3385662
  • Tomaso estis mortigita de sovaĝaj animaloj. #3388496

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

animal-

En aliaj lingvoj

Englishanimal
Españolanimal
Françaisanimal (subst.)
DeutschTier
Italianoanimale
Русскийживотное
Українськатварина
Nederlandsdier
Češtinaanimal, zvíře, živočich
Slovenčinaživočích, zviera
Magyarállat
Türkçehayvan
中文动物
日本語動物
עבריתבעל חיים
Bahasa Indonesiabinatang, hewan
Bahasa Melayubinatang, haiwan
Беларускаяжывёліна

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.