Esperantopedia

Vortaro · substantivo

anĉo

anĉo/ˈan.tʃo/

Oficiala vorto (9-a Oficiala Aldono)

anĉo estas esperanta vorto (substantivo): Maldika elasta langeto, kies vibrado….

Signifo

  1. Maldika elasta langeto, kies vibrado kreas la tonojn ĉe kelkaj blovinstrumentoj, kiel ekzemple hobojo, klarneto kaj saksofono
    • la buŝpeco, kiu konsistas el beko, (farita el bukso, ebonito aŭ vitro), sur kie troviĝas anĉo (el kano, foje el plasto) fiksita de ĉirkaŭligo .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈan.tʃo/
Silaboj
AN·ĉo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. anĉradikoanĉo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoanĉoanĉoj
akuzativo (-n)anĉonanĉojn

Ekzemplaj frazoj

  • La saksofono estas blovinstrumento kun unuopa anĉo. #3216639
  • Harmoniumo, akordiono kaj buŝharmoniko estas aerofonoj kun vibrantaj anĉoj. #8785967

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishreed
Españollengüeta (en instrumentos musicales de viento)
Portuguêspalheta
Françaisanche
DeutschRohrblatt, Stimmblatt
Italianoancia
Polskistroik (w instrumentach muz.)
Русскийязычок (у муз. инструментов)
Українськаязичок (у духових інструментах)
Nederlandstongetje
Slovenčinajazýček (hudobného nástroja)
Magyarnádnyelv
日本語リード, 簧
Catalàllengüeta (en instruments de vent), inxa
עבריתקנה, פומית
Беларускаяязычок (духовага муз. інструмэнта)

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.