Esperantopedia

Vortaro · substantivo

bokalo

bokalo/boˈka.lo/

bokalo estas esperanta vorto (substantivo): Vazo vitra, fajenca ks.

Signifo

  1. Vazo vitra, fajenca ks. kun larĝa malfermaĵo kaj tre mallonga kolo, ofte kun kovrilo; ordinare destinita por konservado de firmaj aŭ duonfluaj materialoj
    • Kaŝema londona riĉulo / Kolektis bokalojn da ĉuro
    • Ŝi baldaŭ venas el kuirejo kun iu bokalo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/boˈka.lo/
Silaboj
bo·KA·lo

Vortfarado

  1. bokalradikobokalo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativobokalobokaloj
akuzativo (-n)bokalonbokalojn

Ekzemplaj frazoj

  • Trafante ja plankon, la bokalo dispecetiĝis. #2313046
  • La kovrilo ŝraŭbiĝas sur la bokalo. #5043124
  • Mi ne sukcesas malfermi tiun bokalon. #5085183
  • La orfiŝo naĝas en sia bokalo. #5320018

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishjar
Españoltarro
Françaisbocal
Deutsch(Kompott-, Marmeladen-)Glas, Weckglas, Einweckglas
Polskisłoik, słój
Русскийбанка (стеклянная и т.п.)
Українськабанка
Nederlandsbokaal
Magyarbefőttesüveg
日本語広口びん
Catalàbocal, pot
עבריתצנצנת
فارسیبانکه، بستو
Беларускаяслоік (шкляны)

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.