Esperantopedia

Vortaro · substantivo

deliro

deliro/deˈli.ro/

Oficiala radiko delir- (Fundamento, 1905)

deliro estas esperanta vorto (substantivo): Stato de tiu, kiu deliras.

Signifo

  1. Stato de tiu, kiu deliras
    • ŝi reviviĝis, sed ŝi kuŝis en deliro, ŝi tute ne sciis, kio kun ŝi fariĝis aŭ kie ŝi troviĝas .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/deˈli.ro/
Silaboj
de·LI·ro
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. delirradikodeliro
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativodelirodeliroj
akuzativo (-n)delirondelirojn

Ekzemplaj frazoj

  • Mia tria deliro estis la plej terura. #2655751
  • Reale ili estas deliroj, mi aŭdacus diri! #4935241
  • Ĉu tio estus estinta deliro? #12406965
  • Mi havas la impreson esti en plena deliro! #968828

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

delir-

En aliaj lingvoj

Englishdelirium
Portuguêsdelírio
Françaisdélire
DeutschDelirium
Polskidelirium
Русскийбред
Українськамарення, маячня, делірій
Češtinablouznění, delirium
Slovenčinablúznenie, delírium
Magyardelírium, önkívület
中文谵妄
日本語精神錯乱
Catalàestat de deliri
עבריתהֲזָיָה
Bahasa Indonesiadelirium
Беларускаятрызьненьне

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.