Esperantopedia

Vortaro · substantivo

demono

demono/deˈmo.no/

Oficiala vorto (Fundamento)

demono estas esperanta vorto (substantivo): Malbona spirito, fatala supernatura forto.

Signifo

  1. Malbona spirito, fatala supernatura forto
    • en la kristana mitologio la demonoj estas kaj la ribelintaj anĝeloj, kaj la paganaj eksdioj, precipe la egiptaj, kun bestaj kapoj, aŭ kaprokruraj, kiel la greka Pajno
    • ili oferdonis siajn filojn kaj filinojn al demonoj

    supernocio: dajmono

  2. Homo, havanta tre malican karakteron
    • demono vomita de l’ Infero, la duko de Blasano, kiu eliras el sia tombo
    • ili komencis rigardi unu la alian, kiel du demonoj

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/deˈmo.no/
Silaboj
de·MO·no
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. demonradikodemono
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativodemonodemonoj
akuzativo (-n)demonondemonojn

Ekzemplaj frazoj

  • Mi ne estas demono nek diablo. #1420449
  • Li estas vera demono de mono. #1420453
  • Anĝeloj aŭdas pensojn, demonoj aŭdas vortojn. #2338165
  • Ĉu li estas demono aŭ anĝelo? #3389135

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

demon-

En aliaj lingvoj

Englishdemon, fiend
Españoldemonio
Portuguêsdemônio
Françaisdémon, furie, esprit malin
DeutschDämon
Polskidemon
Русскийдемон, бес
Українськадемон, злий дух, диявол, біс
Nederlandsdemon
Češtinaběs, démon, zloduch, ďas
Slovenčinadémon
Magyardémon
中文邪灵
日本語魔神
Българскидемон
Norskdemon
Catalàdimoni, diable
עבריתשֵׁד
فارسیاهریمن، دیو
Беларускаядэман, бес

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.