Esperantopedia

Vortaro · substantivo

diakono

diakono/di.aˈko.no/

Oficiala radiko diakon- (1. Oficiala Aldono, 1909)

diakono estas esperanta vorto (substantivo): Kleriko, helpanto de sacerdoto.

Signifo

  1. Kleriko, helpanto de sacerdoto
    • [mi] raportos ĉion al vi Tiĥiko, la amata frato kaj fidela diakono en la Sinjoro
    • la evangelio […] estas predikita tra la tuta kreitaro sub la ĉielo, kaj [t]ies diakono mi, Paŭlo, fariĝis

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/di.aˈko.no/
Silaboj
di·a·KO·no
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. diakonradikodiakono
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativodiakonodiakonoj
akuzativo (-n)diakonondiakonojn

Ekzemplaj frazoj

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishdeacon
Españoldiácono
Portuguêsdiácono
Françaisdiacre
DeutschDiakon
Polskidiakon
Русскийдьякон
Українськадиякон
Češtinadiakon, jáhen, ďák, ďáček
Slovenčinadiakon
Magyardiakónus, szerpap
中文副主祭
日本語助祭
Catalàdiaca
עבריתכּוֹמֶר זוּטָר
Беларускаядыякан

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.