Esperantopedia

Vortaro · substantivo

dingo

dingo/ˈdin.ɡo/

dingo estas esperanta vorto (substantivo): Sovaĝiĝinta hundo, vivanta en aŭstralio….

Signifo

  1. Sovaĝiĝinta hundo, vivanta en aŭstralio kaj sudorienta azio (Canis lupus dingo)
    • ho! kia besteto – antaŭaj piedoj de dingo, malantaŭaj piedoj de nana kanguruo .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈdin.ɡo/
Silaboj
DIN·go
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. dingradikodingo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativodingodingoj
akuzativo (-n)dingondingojn

Ekzemplaj frazoj

  • Layla opinias, ke dingoj estas grandegaj monstroj. #6112181
  • Lejla eĉ ne scias tion, kio dingo estas. #6112210
  • Lejla timis dingojn. #6112220
  • Lejla pensas, ke dingo estas tiel granda kiel bruna urso. #6112172

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishdingo
Françaisdingo (chien sauvage)
DeutschDingo
Polskipies dingo
Русскийдинго
中文澳洲野犬
Беларускаядынга (дзікі сабака)

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.