Esperantopedia

Vortaro · substantivo

duko

duko/ˈdu.ko/

Oficiala vorto (Fundamento)

duko estas esperanta vorto (substantivo): En okcidenta Eŭropo, nobelo kies rango….

Signifo

  1. En okcidenta Eŭropo, nobelo kies rango estas inter tiuj de markizo kaj princo
    • bronza ĉevalo, kiu portis sur si la statuon de la duko
    • Boleslao la 1-a, nomata „la Brava“ [...] estis en la jaroj 992-1000 duko de Pollando, en 1003-1004 duko de Ĉeĥio, kaj en 1000-1025 la unua reĝo de Pollando

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈdu.ko/
Silaboj
DU·ko
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. dukradikoduko
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativodukodukoj
akuzativo (-n)dukondukojn

Ekzemplaj frazoj

  • La duko posedas multe da grundo. #590374
  • Tomo estas la duko de Bostono. #11569110
  • Estas ankoraŭ grafoj, markizoj kaj dukoj. #12105588
  • Estis bonedukita duko, kiu klaĉis pri ŝi. #7979117

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

duk-

En aliaj lingvoj

Englishduke
Españolduque
Portuguêsduque
Françaisduc
DeutschHerzog, Landgraf
Polskidiuk, książę
Русскийгерцог
Українськагерцоґ, князь
Nederlandshertog
Češtinaduc (dyk), vévoda
Slovenčinavojvoda
Magyarherceg
中文公爵
日本語公爵
Българскихерцог
Catalàduc
Беларускаягерцаг

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.