Esperantopedia

Vortaro · substantivo

heĝo

heĝo/ˈhe.dʒo/

Oficiala radiko heĝ- (8. Oficiala Aldono, 1974)

heĝo estas esperanta vorto (substantivo): Densa vico de arbetoj, regule tondata,….

Signifo

  1. Densa vico de arbetoj, regule tondata, uzata kiel barilo
    • kaŝita malantaŭ densa heĝo troviĝas belega ĝardeno
    • larĝa marmora ŝtuparo inter la ebriige aromaj rozheĝoj

    vidu ankaŭ: arbetaro, bosko, vepro

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈhe.dʒo/
Silaboj
HE·ĝo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. heĝradikoheĝo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoheĝoheĝoj
akuzativo (-n)heĝonheĝojn

Ekzemplaj frazoj

  • La ĝardenisto tondis la heĝon rekta. #825668
  • Lia najbaro alte aprezas netravideblan heĝon. #1224841
  • Estas verdaj rozoj laŭ la heĝo. #4648034
  • Estas verdaj rozoj malantaŭ la heĝo. #4648035

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishhedge
Españolseto
Portuguêscerca viva
Françaishaie
DeutschHecke
Italianosiepe
Polskiżywopłot
Русскийживая изгородь
Українськаживопліт
Nederlandshaag
Magyarélő sövény, sövénykerítés
中文栵
日本語生け垣
Българскижив плет
فارسیپرچین، چپر
Беларускаяжывая загарадзь

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.