Esperantopedia

Vortaro · substantivo

kelo

kelo/ˈke.lo/

Oficiala vorto (Fundamento)

kelo estas esperanta vorto (substantivo): Subtera ĉambro, ordinare uzata por….

Signifo

  1. Subtera ĉambro, ordinare uzata por konservi provizojn, karbon, ktp
    • lia kuirejo kaj kelo estas bone provizitaj
    • en la malalta kelo loĝis malriĉa, malsana knabo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈke.lo/
Silaboj
KE·lo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. kelradikokelo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokelokeloj
akuzativo (-n)kelonkelojn

Ekzemplaj frazoj

  • Li havas nek ĉelon, nek kelon. #648922
  • Nia teamo estas en la kelo. #689445
  • Malfermita kelo tentas al la ŝtelo. #1213398
  • Ni ŝimigis fromaĝon en speciala kelo. #1352502

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

kel-

En aliaj lingvoj

Englishcellar
Españolbodega, despensa, almacén
Portuguêsadega, despensa, frasqueira, garrafeira
Françaiscave, sous-sol
DeutschKeller
Polskipiwnica
Русскийподвал, погреб
Українськальох, погріб, підвал
Nederlandskelder
Češtinasklep, suterén
Slovenčinapivnica
Magyarpince
中文窖
日本語地下室
Românăbeci
فارسیزیرزمین
Bahasa Indonesiagudang bawah tanah
Беларускаясклеп, падвал, сутарэньне

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.