Esperantopedia

Vortaro · substantivo

kolonelo

kolonelo/ko.loˈne.lo/

Oficiala radiko kolonel- (1. Oficiala Aldono, 1909)

kolonelo estas esperanta vorto (substantivo): En terarmeo kaj aerarmeo, oficiro, kiu….

Signifo

  1. En terarmeo kaj aerarmeo, oficiro, kiu rangas inter subkolonelo kaj generalo
    • regimentestro estas kolonela ofico.

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ko.loˈne.lo/
Silaboj
ko·lo·NE·lo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. kolonelradikokolonelo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokolonelokoloneloj
akuzativo (-n)kolonelonkolonelojn

Ekzemplaj frazoj

  • Antaŭ du jaroj li rangaltiĝis kolonelo. #2970786
  • La generalo estas super kolonelo. #548664
  • Antaŭ du jaroj oni rangaltigis lin kolonelo. #3943103
  • Tomo estas emerita armea kolonelo. #10932899

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

kolonel-

En aliaj lingvoj

Englishcolonel
Españolcoronel
Portuguêscoronel
Françaiscolonel
DeutschOberst
Italianocolonnello
Polskipułkownik
Русскийполковник
Українськаполковник
Nederlandskolonel
Češtinakolonel, plukovník
Slovenčinaplukovník
Magyarezredes
中文陆军上校
日本語大佐
Românăcolonel
Беларускаяпалкоўнік

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.