Esperantopedia

Vortaro · substantivo

kombilo

kombilo/komˈbi.lo/

Oficiala radiko komb- (Fundamento, 1905)

kombilo estas esperanta vorto (substantivo): Ilo el korno, celuloido, metalo kc, kun….

Signifo

  1. Ilo el korno, celuloido, metalo kc, kun longaj maldikaj dentoj por malkonfuzi, purigi, ordigi la harojn.
  2. Analoga ilo, kiun uzas la virinoj por fiksi aŭ ornami sian hararon.

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/komˈbi.lo/
Silaboj
kom·BI·lo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. kombradikokombi
  2. ilsufiksoilo
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokombilokombiloj
akuzativo (-n)kombilonkombilojn

Ekzemplaj frazoj

  • Kiu kapon posedas, kombilon jam trovos. #648632
  • Ŝi kombas siajn harojn per kombilo. #1514059
  • Ŝi aranĝas siajn harojn per kombilo. #1525225
  • La kombilo alvenis ĉe la nodo. #5443375

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

komb-

En aliaj lingvoj

Englishcomb
Españolpeine
Françaispeigne
DeutschKamm
Polskigrzebień
Русскийгребень, расчёска
Українськагребінь, гребінець
Nederlandskam
Češtinahřeben na česání
Slovenčinahrebeň (na česanie)
Magyarfésű
中文梳
日本語くし, すきぐし
Românăpieptene
Българскигребен
Bahasa Indonesiasisir
Беларускаярасчоска, грэбень, грабенец, грабеньчык

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.