Esperantopedia

Vortaro · substantivo

komo

komo/ˈko.mo/

Oficiala vorto (Fundamento)

komo estas esperanta vorto (substantivo): Interpunkcia signo indikanta, ke oni….

Signifo

  1. Interpunkcia signo (,) indikanta, ke oni devas apartigi partojn de propozicio aŭ propoziciojn unu de la alia, intermetante tre mallongan paŭzon
    • ankaŭ la parolado havas siajn komojn, punktojn, dupunktojn, citilojn, punktokomojn, demandosignojn, interjekciojn, streketojn! komon oni formas per malgranda paŭzeto
    • si omnes consentiunt ego non dissentio – perfekte kaj sen komo
  2. Tia signo uzata kiel onkomo
    • la ciferoj post la komo en pi daŭras senfine
    • la anglan influon oni rimarkas en la uzado de punktoj anstataŭ decimalaj komoj kaj en interpozicio de citiloj kaj komoj .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈko.mo/
Silaboj
KO·mo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. komradikokomo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokomokomoj
akuzativo (-n)komonkomojn

Ekzemplaj frazoj

  • Kia estus la germana sen komoj! #684921
  • Kio estus la germana sen komoj! #684922
  • Mi estas, do mi metas komojn. #1132285
  • Por anglalingvano ĉiu komo estas evitenda. #1788761

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

kom-

En aliaj lingvoj

Englishcomma
Portuguêsvírgula
Françaisvirgule
DeutschKomma, Beistrich
Polskiprzecinek
Русскийзапятая
Українськакома
Nederlandskomma
Češtinačárka
Slovenčinačiarka
中文逗号
日本語コンマ, 読点
Catalàcoma
Bahasa Indonesiakoma
Беларускаякоска

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.