Esperantopedia

Vortaro · substantivo

konsonanto

konsonanto/kon.soˈnan.to/

Oficiala vorto (Fundamento)

konsonanto estas esperanta vorto (substantivo): Nesilabiga parolsono.

Signifo

  1. Nesilabiga parolsono
    • duonrimoj, kie la konsonantoj samas kaj la vokaloj malsamas (beno — suno; monto — vento; maro — deziro) ... .

    vidu ankaŭ: sonanto

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/kon.soˈnan.to/
Silaboj
kon·so·NAN·to
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. konsonantradikokonsonanto
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokonsonantokonsonantoj
akuzativo (-n)konsonantonkonsonantojn

Ekzemplaj frazoj

  • Tiu litero moligas la antaŭstarantan konsonanton. #5440817
  • Kio estas via plej ŝatata konsonanto? #11218245
  • Midori, parolante, kelkfoje preterlasas konsonantojn. #542904
  • La vorto komenciĝas per konsonanto. #1124973

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

konsonant-

En aliaj lingvoj

Englishconsonant
Españolconsonante
Portuguêsconsoante (fon.)
Françaisconsonne
DeutschKonsonant, Mitlaut, Mitlauter
Polskispółgłoska
Русскийсогласный (звук)
Українськаприголосний
Nederlandsmedeklinker
Češtinakonsonant, souhláska
Slovenčinaspoluhláska
中文辅音
日本語子音
Românăconsoană
Hrvatskisuglasnika
Slovenščinasoglasnikom
Lietuviųpriebalsis
Latviešulīdzskanis
Eestikaashäälik
Danskkonsonant
Íslenskasamsvari
Galegoconsoante
Euskarakontsonante
العربيةمتوافق
فارسیهمخوان، صامت
हिन्दीव्यंजन
বাংলাব্যঞ্জনবর্ণ
اردوآواز

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.