Esperantopedia

Vortaro · substantivo

kumino

kumino/kuˈmi.no/

Oficiala radiko kumin- (2. Oficiala Aldono, 1919)

kumino estas esperanta vorto (substantivo): Jara herba vegetaĵo el orienta….

Signifo

  1. Jara herba vegetaĵo el orienta Mediteraneo ĝis orienta Hindio, genro el familio apiacoj (Cuminum).
  2. Spico el la semoj de unu specio de kumino (Cuminum cyminum)
    • sed per bastono oni elbatas nigelon kaj kuminon per vergo
    • ĉar vi pagas dekonaĵojn de mento kaj de anizo kaj de kumino .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/kuˈmi.no/
Silaboj
ku·MI·no
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. kuminradikokumino
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokuminokuminoj
akuzativo (-n)kuminonkuminojn

Ekzemplaj frazoj

  • Li aĉetis kuminon en la vendejego. #13760451
  • Al la supo necesas ankoraŭ iom da kumino. #4796230
  • Se vi nur metas iomete da kumino sur la kebabon, ĝi estos vere delica. #2466795

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishcumin
Españolcumino
Portuguêscominho
Françaiscumin
DeutschKreuzkümmel
Italianocumino, cimino
Polskikminek
Русскийтмин
Українськакмин
Nederlandskomijn, kummel, karwij
Češtinakmín římský
Slovenčinakmín
Magyarborsoskömény
Türkçekimyon
中文孜然
日本語クミン
Българскикимион
Suomiroomankumina, juustokumina
Svenskaspiskummin
हिन्दीजीरा [jīrā]
Беларускаякмен

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.