Esperantopedia

Vortaro · substantivo

lunĉo

lunĉo/ˈlun.tʃo/

lunĉo estas esperanta vorto (substantivo): Malabunda, rapida tagmanĝo.

Signifo

  1. Malabunda, rapida tagmanĝo
    • la tuta klubo revenis en la ĝardenon nur post lunĉo
    • oni servis al li la lunĉon, sed li ne faris ian progreson pri la plano

    vidu ankaŭ: intermanĝeto, temanĝo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈlun.tʃo/
Silaboj
LUN·ĉo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. lunĉradikolunĉo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativolunĉolunĉoj
akuzativo (-n)lunĉonlunĉojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ĉu vi havas tempon por lunĉo? #3124869
  • Post la lunĉo ni iris promeni. #7866791
  • Post la lunĉo ni faris promenon. #7866794
  • Ŝi estas preparanta lunĉon, ĉu ne? #12139042

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishlunch, snack
Españolmerienda
Portuguêslanche, merenda
Françaiscasse-croute, collation, en-cas (casse-croute), lunch
DeutschMittagessen, Imbiss
Polskilunch, posiłek południowy
Русскийленч, второй завтрак
Українськаленч, ланч, полуденок, другий сніданок
Nederlandslunch
Magyaruzsonna
中文零食
日本語軽食
Românămasa de prânz
Беларускаяланч

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.