Esperantopedia

Vortaro · substantivo

mento

mento/ˈmen.to/

Oficiala vorto (Fundamento)

mento estas esperanta vorto (substantivo): Genro el familio lamiacoj.

Signifo

  1. Genro el familio lamiacoj (Mentha); staŭdo kun simplaj segildentaj folioj, ŝajnverticiloj aŭ ŝajnspikoj de multaj dulipaj blankaj aŭ rozkoloraj floroj, kies unuloba supra lipo estas proksimume samgranda kiel la tri loboj de la malsupra, tiel ŝajnigante kvarnombran korolon; la frukto dividiĝas en kvar ĉelojn kun po unu semo
    • ŝajnis kvazaŭ la silenta arbara naturo per tio fariĝis sankta preĝejo [...] kaj la sovaĝa mento bonodoris kvazaŭ ĝi volus anstataŭi altaron kaj incensojn .
  2. Pipromento
    • ĉar vi pagas dekonaĵojn de mento kaj de anizo kaj de kumino .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈmen.to/
Silaboj
MEN·to
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. mentradikomento
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativomentomentoj
akuzativo (-n)mentonmentojn

Ekzemplaj frazoj

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishmint
Españolmenta
Portuguêsmenta, hortelã, hortelã-pimenta
Françaismenthe
DeutschMinze, Pfefferminze
Polskimięta, mięta pieprzowa
Русскиймята, мята перечная
Українськам’ята
Nederlandsmunt, pepermunt
Češtinamáta
Slovenčinamäta
Magyarmenta, borsmenta
Türkçenane
中文薄荷
日本語ハッカ, ミント
Catalàmenta, herba-sana
فارسیپونه, نعناع
हिन्दीपुदीना [pudīnā]
Беларускаямята (расьліна), мята (закраса)

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.