Vortaro · substantivo
mirto
mirto/ˈmir.to/
mirto estas esperanta vorto (substantivo): Genro el familio mirtacoj, arbeto kun….
Signifo
- Genro el familio mirtacoj (Myrtus), arbeto kun ĉiamverdaj ledecaj folioj kaj bonodoraj blankaj floretoj, dediĉita al la militherooj ĉe la grekoj kaj al Venuso ĉe la romanoj
- prenu branĉojn de olivarbo, branĉojn de oleastraj arboj, branĉojn de mirto […]
- en dezerto Mi aperigos cedron, akacion, mirton, kaj olivarbon
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /ˈmir.to/
- Silaboj
- MIR·to
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- mirtradikomirto
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | mirto | mirtoj |
| akuzativo (-n) | mirton | mirtojn |
En aliaj lingvoj
| English | myrtle |
|---|---|
| Português | murta, mirta |
| Français | myrte |
| Deutsch | Myrte |
| Русский | мирт, мирта |
| Українська | мирт, мирта |
| Nederlands | gagel, mirte |
| Čeština | myrta |
| Slovenčina | myrta |
| Magyar | mirtusz |
| 中文 | 桃金娘 |
| 日本語 | ギンバイカ, ミルテ |
| Català | murta |
| Беларуская | мірт |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.