Esperantopedia

Vortaro · substantivo

praulo

praulo/praˈu.lo/

Oficiala radiko pra- (Fundamento, 1905)

praulo estas esperanta vorto (substantivo): Individuo de kiu oni devenas, precipe….

Signifo

  1. Individuo de kiu oni devenas, precipe tia apartenanta al malproksima generacio
    • inter liaj prauloj estis kaj pastroj, kaj militistoj
    • la „natura“ amo al la loko, kie oni naskiĝis, kie estas entombigitaj la prauloj estas limigita al tre malvasta regiono kaj neniel al tuta lando

    antonimoj: posteulo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/praˈu.lo/
Silaboj
pra·U·lo

Vortfarado

  1. praradikopraa
  2. ulsufiksopersono
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoprauloprauloj
akuzativo (-n)praulonpraulojn

Ekzemplaj frazoj

  • Niaj prauloj povis legi la stelojn. #884109
  • Niaj prauloj loĝis en tendoj el felto. #640380
  • De kie venas viaj prauloj? #2828539
  • Niaj prauloj scipovis legi la stelan lingvon. #2897373

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

pra-

  • -a

    praa

  • -ul- persono

    praulo

En aliaj lingvoj

Englishancestor, forebear
Españolancestro, antepasado, ascendiente
Françaisancêtre
DeutschVorfahre
Polskiantenat, protoplasta, przodek
Русскийпредок, пращур
Українськапращур, далекий предок
Nederlandsvoorvader
Češtinadávný předek
Slovenčinadávny predok
中文祖宗
日本語先祖
Беларускаяпродак, прашчур, родапачынальнік

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.