Esperantopedia

Vortaro · substantivo

prononco

prononco/proˈnon.tso/

Oficiala radiko prononc- (3. Oficiala Aldono, 1921)

prononco estas esperanta vorto (substantivo): Ago prononci, rezulto de la ago.

Signifo

  1. Ago prononci, rezulto de la ago
    • ŝia parolmaniero kaj prononco kaptis ilian intereson, ĉar ŝi ne parolis tiel kiel la infanoj kaj iliaj gepatroj
    • bona, vere Esperanta, prononco donas al la parolado plenan klarecon

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/proˈnon.tso/
Silaboj
pro·NON·co
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. prononcradikoprononco
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoprononcoprononcoj
akuzativo (-n)prononconprononcojn

Ekzemplaj frazoj

  • Mi volus plibonigi mian anglan prononcon. #642398
  • Legu laŭte, ege atentante la prononcon. #4882353
  • Via prononco estas pli malpli ĝusta. #4885176
  • Mi bedaŭras, ke mia prononco malbonas. #4981150

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

prononc-

En aliaj lingvoj

Françaisprononciation
Polskiwymowa
Русскийпроизношение
Українськавимова, прононс
Češtinavyslovování
Slovenčinavýslovnosť
中文发音
日本語発音
Българскипроизношение
Беларускаявымаўленьне

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.