Esperantopedia

Vortaro · substantivo

rajto

rajto/ˈraj.to/

Oficiala vorto (Fundamento)

rajto estas esperanta vorto (substantivo): Povo, pravigita de leĝo aŭ moro, nepre….

Signifo

  1. Povo, pravigita de leĝo aŭ moro, nepre fari ion aŭ postuli ion de aliuloj
    • nur la devoj estas la fundamento de la rajtoj
    • havi la rajton de voĉdonado

    vidu ankaŭ: privilegio

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈraj.to/
Silaboj
RAJ·to
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. rajtradikorajto
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativorajtorajtoj
akuzativo (-n)rajtonrajtojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ĉiu havas la rajton defendi sin. #696715
  • Patriotismo defendas rajton, naciismo lezas rajton. #897327
  • Ŝi nenion cedis el sia rajto. #984261
  • Per kiu rajto vi ordonas nin? #1151981

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

En aliaj lingvoj

Englishright
Españolderecho (jurídico)
Portuguêsdireito
Françaisdroit (juridique)
DeutschRecht
Polskiprawo
Русскийправо
Українськаправо
Nederlandsrecht
Češtinaoprávnění, právo, právo (na něco)
Slovenčinaprávo
Magyarjog (jogosultság)
中文权
日本語権利
Catalàdret
עבריתזכות
Bahasa Indonesiahak
Беларускаяправа

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.