Esperantopedia

Vortaro · substantivo

rumano

rumano/ruˈma.no/

Oficiala radiko ruman- (8. Oficiala Aldono, 1974)

rumano estas esperanta vorto (substantivo): Ŝtatano de Rumanujo.

Signifo

  1. Ŝtatano de Rumanujo
    • akra mallaŭdo kontraŭ Poloj, Rusoj, aŭ Rumanoj malplaĉis al li
    • la rumanoj volis, ke la ponto staru tiel, ke trafiko inter Grekio kaj okcidenta Eŭropo pasu tra Rumanio .
  2. Homo kun rumana nacieco.

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ruˈma.no/
Silaboj
ru·MA·no
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. rumanradikorumano
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativorumanorumanoj
akuzativo (-n)rumanonrumanojn

Ekzemplaj frazoj

  • La rumanoj el Transilvanio parolas tre malrapide. #560553
  • Rumanoj el Transilvanio parolas malrapidege. #1214792
  • Lia koramikino estas rumano. #7838562
  • Rumanoj estas religia popolo. #8298002

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

ruman-

En aliaj lingvoj

EnglishRomanian (subst.)
Portuguêsromeno (subst.)
FrançaisRoumain, Roumaine (subst.)
DeutschRumäne
PolskiRumun
Українськарумун
NederlandsRoemeen
ČeštinaRumun
SlovenčinaRumun
中文罗马尼亚人
日本語ルーマニア人
Catalàromanés
Беларускаярумын

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.