Vortaro · substantivo
ruĝo
ruĝo/ˈru.dʒo/
Oficiala radiko ruĝ- (Fundamento, 1905)
ruĝo estas esperanta vorto (substantivo): Ruĝa koloro.
Signifo
- Ruĝa koloro
- leviĝis la matenruĝo
- la luno lumis inter la ĉielruĝo vespera kaj la ĉielruĝo matena
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /ˈru.dʒo/
- Silaboj
- RU·ĝo
Vortfarado
- ruĝradikoruĝo
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | ruĝo | ruĝoj |
| akuzativo (-n) | ruĝon | ruĝojn |
Ekzemplaj frazoj
- Kie per virga ruĝo trifolio flamas. #545310
- Kiel belega ŝi estas en ruĝo! #1459358
- Kion vi preferas, ruĝon aŭ bluon? #1843902
- La ruĝo de mia felo intensiĝis! #1965784
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| English | red |
|---|---|
| Français | rouge (subst..) |
| Deutsch | Rot |
| Polski | czerwień, kolor czerwony |
| Русский | красный цвет |
| Nederlands | rood |
| Magyar | piros szín, vörös szín |
| 日本語 | 赤 |
| Български | червено |
| Català | roig, vermell |
| עברית | אדום, אודם |
| Беларуская | чырвань |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.