Vortaro · substantivo
saĝulo
saĝulo/saˈdʒu.lo/
Oficiala radiko saĝ- (Fundamento, 1905)
saĝulo estas esperanta vorto (substantivo): Homo havanta saĝon, inteligenton,….
Signifo
- Homo havanta saĝon, inteligenton, prudenton, komprenemon
- konsilantaro de la saĝuloj
- saĝulo […] pritraktis kun li en la daŭro de du longaj interparoloj diversajn filozofiajn temojn
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /saˈdʒu.lo/
- Silaboj
- sa·ĜU·lo
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- saĝradikosaĝo
- ulsufiksopersono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | saĝulo | saĝuloj |
| akuzativo (-n) | saĝulon | saĝulojn |
Ekzemplaj frazoj
- En mizero eĉ saĝulo estas malsaĝa. #648207
- Saĝulo ne dirus ion tian publike. #696688
- Esperanto plisaĝigas saĝulojn kaj malplistultigas stultulojn. #1301443
- Malriĉa saĝulo tagmanĝis ĉe avara riĉulo. #1377621
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| Français | sage (subst.) |
|---|---|
| Deutsch | Weiser |
| Polski | mędrzec |
| Русский | мудрец |
| Українська | дурень |
| Magyar | bölcs |
| 中文 | 智者 |
| 日本語 | 賢者 |
| Bahasa Indonesia | orang bijak, orang cerdas, orang cerdik, orang pandai |
| Беларуская | мудрэц |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.