Esperantopedia

Vortaro · substantivo

stultulo

stultulo/stulˈtu.lo/

Oficiala radiko stult- (2. Oficiala Aldono, 1919)

stultulo estas esperanta vorto (substantivo): Homo malsprita, malinteligenta.

Signifo

  1. Homo malsprita, malinteligenta
    • kvankam stultulo dum sia tuta vivo asociiĝas kun saĝulo, li tamen ne komprenas la Veron pli, ol kulero povas gustumi la supon .

    vidu ankaŭ: idioto

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/stulˈtu.lo/
Silaboj
stul·TU·lo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. stultradikostulto
  2. ulsufiksopersono
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativostultulostultuloj
akuzativo (-n)stultulonstultulojn

Ekzemplaj frazoj

  • La mondo estas plena de stultuloj. #435461
  • La blonda lentuga stultulo dande kliniĝis. #633754
  • Nur stultulo ne timas la maron. #683737
  • Ho jes, tiun stultulon mi forgesis! #877773

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

stult-

En aliaj lingvoj

Englishidiot
Françaisimbécile (subst.)
Italianostupido (sost.)
Polskichłystek, ciołek, dureń, głupiec
Українськадурень, дурило
Češtinablb, blbec, hlupák, omezenec
Slovenčinahlupák, sprosták, sprostý človek
中文傻子
日本語愚か者
Catalàestúpid, ximple, beneit, babau
Bahasa Indonesiaorang bebal, orang beloon, orang bego, orang bodoh
Беларускаядурань, ёлуп, ёлупень, баўдур

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.