Esperantopedia

Vortaro · substantivo

suno

suno/ˈsu.no/

Oficiala vorto (Fundamento)

suno estas esperanta vorto (substantivo): La stelo, ĉirkaŭ kiu moviĝas la tero.

Signifo

  1. La stelo, ĉirkaŭ kiu moviĝas la tero
    • la suno rebrilas en la klara akvo de la rivero
    • la suno leviĝis antaŭ li
  2. Stelo
    • ĝia meza distanco de ĝia suno estas 0,3 astronomiaj unuoj (= Suno-Tero-distanco)
    • planedoj, kiuj ĉirkaŭas sunojn for de nia sunsistemo
  3. Sunlumo
    • matena suno
    • la unua radio de la suno penetris en la ĉambron

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈsu.no/
Silaboj
SU·no
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. sunradikosuno
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativosunosunoj
akuzativo (-n)sunonsunojn

Ekzemplaj frazoj

  • Nenio nova estas sub la suno. #428146
  • Malantaŭ la nuboj brilas la suno. #451900
  • La suno leviĝis de la maro. #454316
  • Ankaŭ por ni la suno eklumos. #547639

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

sun-

En aliaj lingvoj

Englishthe Sun, Sol (the Sun), star (n) (sun), sun (n) (weather)
Españolsol, rayos solares
Portuguêssol
Françaissoleil
DeutschSonne, Zentralgestirn, Sonnenstrahlen
Italianosole
Polskisłońce
Русскийсолнце
УкраїнськаНД
Nederlandszon
Češtinaslunce
Slovenčinaslnce, slnko
MagyarNap, csillag, napfény
Türkçegüneş
中文日, 太阳, tr. 太阳
日本語太陽
Românăsoare
Българскислънце
Hrvatskisunce
Slovenščinasonce
Lietuviųsaulė
Latviešusaule
Eestipäike
Svenskasol
Dansksol
Íslenskasól
Catalàsol, Sol, estel, astre
Galegosol

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.