Vortaro · substantivo
tinito
tinito/tiˈni.to/
tinito estas esperanta vorto (substantivo): Simptomo manifestiĝanta en percepto de….
Signifo
- Simptomo manifestiĝanta en percepto de bruo (ekz-e fajfado) ne kaŭzita de ekstera sonfonto
- mi estas malsana, suferas pri ege ĝena tinito, altega kolesterolo kaj altega sangopremo
- oni devus raporti pri la atakoj de tinito laŭ kvar parametroj: loko, ofteco kaj daŭro, kaj tipologio. Rilate la lokon, oni povas aŭdi la bruon en unu orelo, en ambaŭ aŭ en la kapo. Rilate oftecon kaj daŭron, tinito povas aperi nur de tempo al tempo aŭ senĉese. Laŭ ĝia tipologio, oni povas malkovri, ke la bruo estas sinkronigita kun la korpulsado aŭ la spirado .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /tiˈni.to/
- Silaboj
- ti·NI·to
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- tinitradikotinito
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | tinito | tinitoj |
| akuzativo (-n) | tiniton | tinitojn |
Ekzemplaj frazoj
- La onidiroj estas la premanta tinito en la orelo de la neklera homo. #10514545
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
En aliaj lingvoj
| English | tinnitus |
|---|---|
| Français | acouphène |
| Deutsch | Tinnitus |
| Polski | szumy uszne |
| Русский | тиннитус |
| 中文 | 耳鸣 |
| Беларуская | шум у вушах, тынітус |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.