Esperantopedia

Vortaro · substantivo

vikingo

vikingo/viˈkin.ɡo/

Oficiala radiko viking- (10. Oficiala Aldono, 2023)

vikingo estas esperanta vorto (substantivo): Iu el la nordeŭropaj ŝipintoj aktivaj….

Signifo

  1. Iu el la nordeŭropaj ŝipintoj aktivaj precipe inter jaroj 800a kaj 1100a en komerco, rabado, koloniado, soldatservado laŭ maroj atlantikaj ĝis la okcidenta Mediteraneo sude, ĝis Gronlando kaj eble Nordameriko okcidente
    • „Orm la ruĝa“, aventurromano pri la famaj vikingoj
    • la vikingoj atakis tiun lokon meze de la 12a jarcento .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/viˈkin.ɡo/
Silaboj
vi·KIN·go
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. vikingradikovikingo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativovikingovikingoj
akuzativo (-n)vikingonvikingojn

Ekzemplaj frazoj

  • Vikingoj ne vere surhavis kaskojn kun kornoj. #9755920
  • Vikingoj ne vere surhavis kornokaskojn. #9755922
  • "Vikingoj" estas historia felietono. #10277937
  • Ĉu mi estas vikingo? #13312113

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

viking-

En aliaj lingvoj

Englishviking
Françaisviking (subst.)
Polskiwiking
Русскийвикинг
Українськавікінг
Nederlandsviking
ČeštinaViking
SlovenčinaViking
Magyarviking
中文维京人
Българскивикинг
Íslenskavíkingur
Catalàvíking (subst.)
فارسیوایکینگ
Беларускаявікінг

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.