Vortaro · substantivo
vinko
vinko/ˈvin.ko/
Oficiala radiko vink- (1. Oficiala Aldono, 1909)
vinko estas esperanta vorto (substantivo): Genro el familio apocinacoj, kun….
Signifo
- Genro el familio apocinacoj (Vinca), kun ĉiamverdaj folioj kaj violbluaj kvinpetalaj floroj
- densa vinko volviĝas ĉirkaŭ la malnovaj ruĝaj muroj, folio ĉe folio
- iom da vinko el la tombo de la najbaro etendas ĉi tien sian fingron, por tamen iom ornami la lokon .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /ˈvin.ko/
- Silaboj
- VIN·ko
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- vinkradikovinko
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | vinko | vinkoj |
| akuzativo (-n) | vinkon | vinkojn |
En aliaj lingvoj
| English | periwinkle, vinca |
|---|---|
| Español | vinca |
| Português | pervinca |
| Français | pervenche |
| Deutsch | Immergrün |
| Polski | barwinek |
| Русский | барвинок |
| Українська | барвінок |
| Nederlands | maagdepalm |
| Čeština | barvínek, brčál |
| Slovenčina | zimozeleň |
| Magyar | meténg, télizöld |
| 日本語 | ツルニチニチソウ |
| Беларуская | барвенак |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.