Esperantopedia

Vortaro · substantivo

ŝovelilo

ŝovelilo/ʃo.veˈli.lo/

Oficiala radiko ŝovel- (Fundamento, 1905)

ŝovelilo estas esperanta vorto (substantivo): Larĝa plato, ordinare konkava, fiksita….

Signifo

  1. Larĝa plato, ordinare konkava, fiksita ĉe tenilo, rado ks, per kiu oni prenas kaj transmetas amaseton da io (sablo, akvo, balaaĵo ktp)
    • pavimbatiloj […] staris meze de ŝoveliloj, mezuriloj kaj puŝĉaroj
    • ŝi proksimiĝis kaj eltiris per ŝovelilo ĉiujn panbulojn unu post alia

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ʃo.veˈli.lo/
Silaboj
ŝo·ve·LI·lo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. ŝovelradikoŝoveli
  2. ilsufiksoilo
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoŝoveliloŝoveliloj
akuzativo (-n)ŝovelilonŝovelilojn

Ekzemplaj frazoj

  • Mi ne povas trovi la ŝovelilon. #1452797
  • La laboristo portas sablon per ŝovelilo. #2534746
  • Ĉu mi rajtas prunti vian ŝovelilon? #13250509
  • Donu al mi la ŝovelilon. #3959307

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

ŝovel-

En aliaj lingvoj

Englishshovel
Españolpala
Portuguêspá
Françaispelle
DeutschSchaufel, Schippe
Italianopala, badile
Polskiszufla, łopata
Русскийсовковая лопата
Українськалопата (совкова), совок, черпак, ківш (екскаватора)
Nederlandsschop
Češtinalopata
Magyarlapát
中文梩
日本語シャベル, スコップ
Българскилопата
Catalàpala, fanga, recollidor, arreplegador
فارسیبیل
Bahasa Indonesiasekop, penyekop, sodok, penyodok
Беларускаяшуфель

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.