Dictionnaire · nom
infinitivo
infinitivo/in.fi.niˈti.vo/
Racine officielle infinitiv- (2. Oficiala Aldono, 1919)
infinitivo est un nom de l’espéranto qui signifie « infinitif ».
Sens
infinitif
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Définition en espéranto
- Verba moduso esprimanta la agon aŭ staton en plej abstrakta, nedifina maniero: senrilate al la aganto (senpersone), sen verba modalo kaj sen verba tempo: , infinitivo povas roli kiel subjekto, objekto, predikativo aŭ epiteto
- kiel la nomoj5
- la vortoj „por“ kaj „anstataŭ“, uzataj antaŭ infinitivo, havas la sencon ne de pura prepozicio, sed preskaŭ de konjunkcio
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononciation
- IPA
- /in.fi.niˈti.vo/
- Syllabes
- in·fi·ni·TI·vo
- Écouter
- Wikimedia Commons
Structure du mot
- infinitivracineinfinitivo
- oterminaisonnom
Formes
| singulier | pluriel | |
|---|---|---|
| sujet | infinitivo | infinitivoj |
| complément d’objet (-n) | infinitivon | infinitivojn |
Phrases d’exemple
- La latina verbo havas ses infinitivojn.Le verbe latin possède six infinitifs. #2889879
- Kio estas la infinitivo de ĉi tiu verbo?Quel est l'infinitif de ce verbe ? #13617511
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Dans d’autres langues
| English | infinitive |
|---|---|
| Español | infinitivo |
| Português | infinitivo |
| Deutsch | Infinitiv, Nennform, Grundform |
| Polski | bezokolicznik |
| Русский | неопределённая форма глагола, инфинитив |
| Українська | інфінітив, неозначена форма дієслова |
| Nederlands | infinitief, onbepaalde wijs |
| Čeština | infinitiv |
| Slovenčina | infinitív |
| Magyar | főnévi igenév, infinitivus |
| 中文 | 动词不定式 |
| 日本語 | 不定法 |
| Беларуская | інфінітыў, неазначальная форма дзеяслова |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononciation, structure et formes : Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Si Esperantopedia vous a aidé, vous pouvez le soutenir.