Wörterbuch · Substantiv
infinitivo
infinitivo/in.fi.niˈti.vo/
Offizielle Wurzel infinitiv- (2. Oficiala Aldono, 1919)
infinitivo ist ein Esperanto-Wort (Substantiv) mit der Bedeutung „Infinitiv“.
Bedeutung
InfinitivNennformGrundform
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Definition auf Esperanto
- Verba moduso esprimanta la agon aŭ staton en plej abstrakta, nedifina maniero: senrilate al la aganto (senpersone), sen verba modalo kaj sen verba tempo: , infinitivo povas roli kiel subjekto, objekto, predikativo aŭ epiteto
- kiel la nomoj5
- la vortoj „por“ kaj „anstataŭ“, uzataj antaŭ infinitivo, havas la sencon ne de pura prepozicio, sed preskaŭ de konjunkcio
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Aussprache
- IPA
- /in.fi.niˈti.vo/
- Silben
- in·fi·ni·TI·vo
- Anhören
- Wikimedia Commons
Wortbildung
- infinitivWurzelinfinitivo
- oEndungSubstantiv
Formen
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | infinitivo | infinitivoj |
| Akkusativ (-n) | infinitivon | infinitivojn |
Beispielsätze
- Tio ne estas la infinitivo, sed la imperativo.Das ist nicht der Infinitiv, sondern der Imperativ. #13296584
- Kio estas la infinitivo de ĉi tiu verbo?Wie lautet der Infinitiv dieses Verbs? #13617511
- Jenaj verboj havas kiel objekton nur la infinitivon kun "zu".Die folgenden Verben haben nur den Infinitiv mit „zu“ als Objekt. #2689509
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
In anderen Sprachen
| English | infinitive |
|---|---|
| Español | infinitivo |
| Português | infinitivo |
| Français | infinitif |
| Polski | bezokolicznik |
| Русский | неопределённая форма глагола, инфинитив |
| Українська | інфінітив, неозначена форма дієслова |
| Nederlands | infinitief, onbepaalde wijs |
| Čeština | infinitiv |
| Slovenčina | infinitív |
| Magyar | főnévi igenév, infinitivus |
| 中文 | 动词不定式 |
| 日本語 | 不定法 |
| Беларуская | інфінітыў, неазначальная форма дзеяслова |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Aussprache, Wortbildung und Formen: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Wenn Esperantopedia dir geholfen hat, kannst du sie unterstützen.