Esperantopedia

Wörterbuch · Substantiv

infinitivo

infinitivo/in.fi.niˈti.vo/

Offizielle Wurzel infinitiv- (2. Oficiala Aldono, 1919)

infinitivo ist ein Esperanto-Wort (Substantiv) mit der Bedeutung „Infinitiv“.

Bedeutung

InfinitivNennformGrundform

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Definition auf Esperanto

  1. Verba moduso esprimanta la agon aŭ staton en plej abstrakta, nedifina maniero: senrilate al la aganto (senpersone), sen verba modalo kaj sen verba tempo: , infinitivo povas roli kiel subjekto, objekto, predikativo aŭ epiteto
    • kiel la nomoj5
    • la vortoj „por“ kaj „anstataŭ“, uzataj antaŭ infinitivo, havas la sencon ne de pura prepozicio, sed preskaŭ de konjunkcio

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Aussprache

IPA
/in.fi.niˈti.vo/
Silben
in·fi·ni·TI·vo
Anhören
Wikimedia Commons

Wortbildung

  1. infinitivWurzelinfinitivo
  2. oEndungSubstantiv

Formen

SingularPlural
Nominativinfinitivoinfinitivoj
Akkusativ (-n)infinitivoninfinitivojn

Beispielsätze

  • Tio ne estas la infinitivo, sed la imperativo.Das ist nicht der Infinitiv, sondern der Imperativ. #13296584
  • Kio estas la infinitivo de ĉi tiu verbo?Wie lautet der Infinitiv dieses Verbs? #13617511
  • Jenaj verboj havas kiel objekton nur la infinitivon kun "zu".Die folgenden Verben haben nur den Infinitiv mit „zu“ als Objekt. #2689509

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

In anderen Sprachen

Englishinfinitive
Españolinfinitivo
Portuguêsinfinitivo
Françaisinfinitif
Polskibezokolicznik
Русскийнеопределённая форма глагола, инфинитив
Українськаінфінітив, неозначена форма дієслова
Nederlandsinfinitief, onbepaalde wijs
Češtinainfinitiv
Slovenčinainfinitív
Magyarfőnévi igenév, infinitivus
中文动词不定式
日本語不定法
Беларускаяінфінітыў, неазначальная форма дзеяслова

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Aussprache, Wortbildung und Formen: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Wenn Esperantopedia dir geholfen hat, kannst du sie unterstützen.